Małe Wielkie zwycięstwa.

Wczoraj stojąc w łazience zobaczyłam Twoje, jedno z wielu, pierwszych małych zwycięstw.
Moje ręce, nogi rwały się aby podbiec i Cię przytrzymać. Abyś nie upadł na miękką pupę, abyś nie uderzył się przypadkiem w głowę, abyś upadając nie przytrzasnął sobie wargi ząbalami, abyś abyś abyś abyś...

Ale wewnętrzna siła i przekonanie kazało mi stać w miejscu i pozwolić Ci działać i zwyciężać samemu.

W chwili kiedy wdrapałeś się na łóżko, podeszłam cicho od tyłu aby w razie czego zamortyzować upadek.

To był Twoje małe zwycięstwo- moje, jedno z największych w moim życiu.
Potrafić stać w miejscu, pozwolić Ci próbować i smakować życia.

Piszę to aby nie zapomnieć i zawsze być właśnie taką matką.
Matką, która stoi z boku, obserwuje, pozwala, i zawsze jest podporą kiedy staje się niebezpiecznie i trzeba się oprzeć.

Nadrabiamy zaległości, czyli same nowości i uwaga MAMY ZĄBA

Same nowości i dobre wiadomości.

1- Ugryzł mnie Pan Dzidziol.
    Ugryzł, wreszcie nie bezzębnie, a zębnie.
    Po 8 miesiącach mamy nareszcie pierwszego zęba.

2- Mr Dzidziol potrafi samodzielnie wspinać się i stać w wyrku.

3- Mamy krzesełko i jemy jak cywilizowani ludzie przy stole. Czasami na.

4- Rzucamy mięchem w dal, czyli jemy normalne jedzenie.

5-Robimy irokeza z coraz większej ilości włosów.

6- Jesteśmy coraz piękniejsi i przystojniejsi.

7-Te piękne i przystojne nogi potrafimy w całości władować do paszczy.

8- Mamy totalnego fioła na punkcie Guapy i Hektora, przy czym Guape na zmianę dusimy i kochamy,
    do Hektora zaś czujemy obopólną miłość i szacunek.

9- kochamy Wszystkich i wszyscy kochają Nas.

10-ślemy Wszystkim -jeszcze- oślinione buziole przedświąteczne. NAJ NAJ NA ŚWIĘTA. 
         

Pieluchy we Frani, czyli masakra czasów prehistorycznych.

Często myślę o tym jak wyglądała opieka nad dzidziolami za czasów mojej mamy albo babci.

Maskra nr 1- pranie tetrowych pieluch we Frani.
                    Nawet moja przyjaciółka jeszcze kilka lat temu zakrzyczana przez swoją mamę prała te tetry i nie wiadomo dlaczego-musiała zdobyć do nich rzeczona Franię. Po 2 tygodniach nie wytrzymała, pokłóciła się z rodzicielką i postawiła na pampersa-najlepszy wynalazek na świecie.
Masakra nr2- nic do jedzenie.
                    Ni mleka zastępczego, ni słoiczków- NIC  tylko własny pomysł i ekologia.
Masakra nr3-brak aparatów cyfrowych.
                    Nie wyobrażam sobie tysięcy szpulek aby zrobić TO jedyne zdjęcie.

Dziś po 100 ujęciu udało mi się zrobić TO zdjęcie.
Mój Pan Dzidziol

GdybyM

Czasami się zastanawiam, a co by było gdyby...
Gdybym co innego studiowała
Gdybym została w usa
Gdybym nie wywróciła poukładanego świata  na lewą stronę
gdyby, gdyby
G.... by było, bo nie byłoby Pana Dzidziola.

Mija 7 miesiąc.
Dzidziol nadal bezzębny, ale jak widać wkłada do buziola wszystko co się nawinie, więc już za chwilę powinny być.
Dostał również brykę, której nie jestem zwolenniczką-ale jak widać mamy zdanie się nie liczy bo Raszko zadowolony z samodzielności jeździ po Belgowie.

Lek na całe zło.

Na wszystkie nieszczęścia, na zły humor, na niepogodę, złych ludzi, na śnieg i deszcz, na przeciwności losu-ośliniony Pan Dzidziol.

Miganie Dzidziola i zżarcie kamery.

Najpierw sygnalizacja - MATKA JESTEM GłODNY


A ponieważ matka nie reaguję, tylko nadal kręci, to zeżre jej kamerę.

Ci dorośli...